We hebben het gehad !?

Langzamerhand klimt Nederland uit de lockdown. De maatregelen worden stapsgewijs versoepeld en het ‘normale’ leven is weer in zicht. We halen opgelucht adem. De basisscholen zijn weer open, we mogen weer in de spiegel van de kapper kijken en beperkt bezoek is mogelijk.  Dit kan een gevoel geven van ‘we hebben het gelukkig nu wel gehad’. De angst en spanning ebt weg. En dat is zeker iets om dankbaar en blij voor de zijn. Tegelijkertijd zijn er ook velen die een geliefde door het virus hebben verloren. Voor hen heeft de ‘Corona-tijd’ een definitief zwart randje. Laten we ze vooral niet vergeten. Maar er is nog iets om in de gaten te houden..

Deze crisis, die zo plotseling sinds half maart onze hele samenleving in de greep houdt, heeft ons allemaal geraakt. De angst om onze gezondheid, de zorg om geliefden, de impact van het thuisonderwijs en thuiswerken. De vraag “Hoe houd ik dit vol?” is en was geen onterechte. En met het gloren van hoop op weer een beetje normale samenleving, lijkt die vraag ineens minder actueel.

Maar schijn bedriegt.

Waar heb ik nú nog stress van?

Ze was bij de huisarts geweest. Ze sliep slecht waardoor ze overdag weinig energie had en zich niet goed kon concentreren. Ook had ze met regelmaat last van hoofdpijn. Daar maakte ze zich zorgen om. Uit het onderzoek kwam niets verontrustends naar voren. Ze kreeg van de huisarts het advies het rustiger aan te doen. Tijdens de intake stak ze verbaasd haar handen in de lucht. Ik snap er echt niks van; waar kan ik nou stress van hebben?

Ik tekende een grote ronde cirkel op een wit blad. Ik vroeg haar ‘’Als dit jouw bord is wat ligt er dan allemaal op?’’. Ze noemde de zorg voor haar gezin, haar parttime baan in het onderwijs, vrijwilligerswerk. Weer keek ze mij aan: “Ik snap niet waar ik stress van heb, het loopt eigenlijk allemaal prima”. Toen vroeg ik haar: ‘’Welke dingen lagen er nog niet zo lang geleden op je bord en zijn er nu vanaf?’’ En toen werd haar bord vanzelf voller. Twee jaar geleden zijn ze verhuisd. Er moest veel gebeuren. Het klussen viel tegen en was pas net af. Vorig jaar hebben haar ouders erg getobd met hun gezondheid. Na veel gedoe kregen ze gelukkig een plek in een verzorgingstehuis. Het ouderlijk huis moest worden leeggehaald en verkocht. Als laatste noemde ze de situatie van haar dochter. Ze kreeg in het examenjaar Pfeiffer en zakte uiteindelijk voor haar examen.

Ze overzag haar bord en zei; “Ja als ik het zo zie dan is het eigenlijk best wel veel”. Maar nog steeds met een vragende blik; waarom heb ik daar dan nú last van?

‘Let it down’

Als er gevaar of angst optreedt, gebeurt er zonder dat we het merken van alles in ons lichaam. Het maakt zich klaar voor een reactie: vluchten of vechten. De bloeddruk stijgt, hartslag gaat omhoog, spieren spannen zich aan en de stofwisseling gaat harder werken. Er komt meer energie en adrenaline vrij waardoor wij tot veel dingen in staat zijn en meer presteren dan normaal. Tegelijk is het afweersysteem minder sterk. Valt de spanning weg dan voelt je lichaam dat het niet langer hoeft te vluchten of te vechten en de adrenaline ebt weg. Je afweersysteem en rust is echter nog niet op peil. Je krijgt lichamelijke klachten. Die fungeren als wake-up call; er is tijd nodig voor rust en herstel. Klachten na een stressvolle periode noemen we het ‘Let it down’ effect. Je lichaam voelt dat het kan loslaten en vecht niet langer. Naast fysiek heeft dat vaak ook mentaal gevolgen. Denk aan slecht kunnen concentreren, snel emotioneel of geïrriteerd zijn.  

Ik denk dat de ‘Let it down’ fase voor veel mensen min of meer herkenbaar zal worden de komende maanden. De opmerking van een verpleegkundige in de media bevestigt dat: ‘Een burn-out komt later, daar hebben we nu geen tijd voor’. 

Het goede vasthouden

Welke goede dingen houden we vast na de Corona-tijd? Deze vraag wordt de laatste weken nogal eens gesteld. Er worden dan belangrijke dingen genoemd zoals minder in de auto stappen en meer online vergaderen. Ik zou één ding willen noemen dat ik heel waardevol vind: échte aandacht voor elkaar!

In plaats van een haastig ‘En is alles goed? zijn we elkaar andere vragen gaan stellen. Vragen als: Hoe gaat het met je? Waar ben je bang voor? Wat houdt je bezig? Dit geeft ruimte voor een echt gesprek en verbinding. Ruimte voor kwetsbaar zijn naar elkaar, echte verbinding en medeleven.

Laten we dit vasthouden en alert zijn op de ‘Let it down’ bij de mensen om je heen. Hoe je dat doet? Gewoon door een dialoog aan te gaan met vragen die er echt toe doen!

Door: Karin van de Weerd

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *